Hondensledetocht in betoverend Lapland

Hondensledetocht in betoverend Lapland

We zoeven door besneeuwde bossen en over bevroren meren ... dit is echt genieten! Het gehijg van de honden is het enige geluid dat we horen terwijl we door dit betoverende witte landschap racen. Een 45 km lange hondensledetocht in magisch Lapland ... wat een unieke belevenis, zonder twijfel een must!

Sledehonden worden al eeuwenlang gebruikt - in landen rond de poolcirkel - als transportmiddel en voor vervoer van goederen. Nu worden ze vooral gebruikt voor recreatieve doeleinden. Als je Lapland in de winter bezoekt, is een tocht met een hondenslee een van de leukste winteractiviteiten ... echt een must!

Uitgedost in een thermopak, winterkousen, laarzen, handschoenen, sjaal, muts ... volgen we Ella - de eigenaar - naar de kennel. In de verte horen we de honden al enthousiast blaffen. Als we naderen worden ze helemaal gek; ze beginnen luider en luider te blaffen, te springen, te janken ... ze proberen de aandacht van Ella te trekken. 

Deze honden - meestal husky's en kruisingen ervan - worden al van jongs af aan getraind als sledehond. Graag rennen en trekken zit in hun genen. Ella stelt de verschillende roedels samen, de honden die achterblijven zijn teleurgesteld. We krijgen elk onze eigen slee en roedel. Nog even wat veiligheidsinstructies; hoe een bocht nemen, nooit maar dan ook nooit je slee loslaten, hoe remmen ... yep we zijn er helemaal klaar voor. 

Plotseling wordt het muisstil, de honden doen hun kop naar beneden en beginnen dan al hijgend te trekken en te rennen ... we stuiven weg in een wolk van sneeuw. Krampachtig houd ik me vast aan de slede, dit gaat veel sneller dan ik had gedacht ... niet te vergelijken dus met een gemoedelijke rendiersledetocht. Na een 10-tal minuten gaat het me al beter af, ik begin me te ontspannen en bewonder het besneeuwde landschap.

We stuiven door een sprookjesachtig bos tot we een reusachtig bevroren meer bereiken. Geen huizen, geen auto's, geen mensen ... alleen maar sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. Na een korte pauze, racen we het meer op. Hier is plaats genoeg, mijn roedel is vrij competitief en steekt al snel Rudi zijn roedel voorbij, yeah :-)

We gaan terug het bos in, de paadjes hier zijn echt heel smal. Na verschillende scherpe bochten, stoppen we aan een klein hutje. Op een houtvuurtje maakt Ella onze lunch klaar. Eerst de honden voederen en daarna kunnen we zelf onze magen vullen. De honden staan al te trappelen om terug te vertrekken. 

Op de terugweg geniet ik echt van de ongerepte natuur, de stilte, de wind, het gehijg van de honden ... wat een unieke ervaring. Veel te snel zijn we terug, was dit echt al 45 km? We besluiten onmiddellijk om nog eens een hondensledetocht te doen. Dit was zo'n prachtige ervaring, wat een geweldige dag!

Na een volledige dag hondensleeën voelen we ons al echte professionele hondenslee mushers. Wie weet, misschien zie je ons wel ooit op de 1.000 km lange Iditarod Trail Sled Dog Race in Alaska, de beroemdste hondenslee race ter wereld ... tja een mens mag toch dromen ;-)

 

Wij bezochten Lapland in februari 2011 en maart 2016

 

MEER LAPLAND REISVERHALEN

een gepassioneerde reizigster en  liefhebster van amateur fotografie
toont je de mooiste vakantiebestemmingen ter wereld